U-Track logo
U-Track logo

2e pupillencompetitie wedstrijd

Zaterdag 12 mei was de tweede pupillencompetitie wedstrijd bij GAC in Hilversum.

Over naar onze verslaggever op de tribune.

“Het is wederom een frisse, zonnige wedstrijddag. De meiden van de pupillen A2 hebben er weer zin in. Op de houten tribune van de atletiekvereniging GAC wordt al hard gewerkt aan de warming up. Om 11:00 mogen ze van start. De estafette gaat beginnen. Het team van U-Track met Sarah-Kellynsia-Jip en Sarah wint met grote overmacht. De kop is er af, we zijn goed gestart!

Als tweede onderdeel volgt het verspringen en ook hier laten de dames zich gelden. De 3 meter wordt met gemak gehaald. Door de harde tegenwind halen ze de 4 meter nèt niet. Ook de sprint wordt een prooi voor de meiden. Er wordt gelopen alsof hun leven er van af hangt.

20120512 pupillencompetitie 002Ook hier laten de meiden hun visitekaartje achter. De trainers van U-Track worden bedankt en mogen trots zijn op dit groepje.

Na al dat geren en gevlieg duiken de meiden de kantine in. Tijd voor een tosti of een broodje kroket. Even aansterken want op het programma staan nog het kogelstoten en de 1000 meter. (en een foto dus...red.)

Het is wederom weer een leuke, gezellige dag met heerlijk atletiek weer. Publiek en deelnemers hebben er van genoten.” aldus Jan Verkerk.

Maar hoe zit dat nou met die estafette? Hoe gaat dat nou? We vragen het aan de eerste loper van het JPA2 team, Indy Wekker.

“Indy, hoe is dat nou als om als eerste te starten met de estafette?”

“Je moet je goed concentreren als je de eerste bent. Als je naar de andere deelnemers kijkt dan zie je dat zij vooral naar de man met het schietpistool kijken. Daardoor worden ze afgeleid. Ik doe dat niet. Je moet voor je kijken. Afgaan op je gehoor en concentreren op degene op wie je afloopt en aan wie je het stokje moet geven.”

“En ging dat nu goed?”

“Ja, mijn start was goed. Volledig! Ook het overgeven van het stokje ging goed. Degene aan wie je het stokje moet geven, die moet z’n hand naar achteren houden, maar wel kijken. Als aanloper moet je dan het stokje in zijn hand duwen en een beetje afremmen, anders bots je tegen hem op.”

Nou dat is duidelijk! Zou het zo bij de meiden ook gaan? We vragen het aan Jip, derde dame bij de MPA2 ploeg.

“Jip, hoe ging de estafette?”

“Het ging spannend. Het stokje viel bijna bij het aanpakken. Ik weet niet waarom het bijna misging. Kellynsia gaf het stokje door en ik had het stokje nog niet helemaal goed vast. Zij liet het stokje bijna te vroeg los. Maar, het doorgeven aan Sarah ging goed.”

“Maar voor jou was het nu de eerste keer als derde? Hoe was dat nu”

“Ja, bij ons start altijd Sarah Verkerk als ze mee loopt. En Puck gaat altijd als tweede, maar nu was dat Kellynsia. En ik dus als derde. En Sarah Verkerk heeft nu 2 keer gelopen waardoor de volgende keer iemand anders zal moeten starten, omdat we met z’n zevenen zijn en we allemaal een keer willen lopen. Hoe dat nu moet...?”

Tja, het lijkt allemaal zo makkelijk vanaf de tribune, maar als je dit zo hoort, dan komt er nog wel wat meer bij kijken dan alleen maar hard lopen.

We vragen Sarah Verkerk eens hoe zij dat nu allemaal heeft ervaren.

“Ik vond het spannend. Op de 60m ging mijn start goed. Eerst was ik 2e maar uiteindelijk stond ik toch voor. Ik had gewonnen en liep 9.53. De anderen (dames red.) hadden ook bijna allemaal gewonnen.”

En zo ging het er aan toe op deze wedstrijd dag. De volgende wedstrijd wordt weer een thuiswedstrijd. Altijd fijn! Tot dan…

12 oktober 2013
Jan Verkerk en Bob Röell